Czym właściwie jest charter jachtów? Charterem nazywamy umowę zgodnie z którą osoba nią zobowiązana ma możliwość przewożenia ładunków oraz osób na owych jachtach. Główną cechą charterów jest ich nieregularność, a nawet jednorazowość. Umowa czarterowa mówi, ze wynajęty jacht lub jego część zostanie oddany przewoźnikowi na jedną tudzież więcej podróży. Zgodnie z artykułem 104 umowa czarterowa może określać konkretny ładunek, a także rodzaj, ilość ,miarę oraz wagę.
Jeśli chodzi o chartery jachtów w transporcie morskim możemy wyróżnić cztery rodzaje umów stosowanych w naszym kraju. Pierwszą z nich jest czarter jednostronny, czyli przewóz osób lub ładunku w jedną stronę. Drugim rodzajem umowy charterowej jest charter na podróż okrężną. Na podstawie umowy charterowej na podróż okrężną można przewozić ładunek tudzież ludzi w dwie strony.
Istnieje także tak zwana umowa na podróże konsekutywne. Jest to jedna umowa zawierana po to, aby przewozić kilka rejsów. Jej specyfika określana jest w zakresie tego, że rejsy mogą być realizowane w nieregularnym czasie według stałych stawek. Ostatnim z czterech rodzajów morskich charterów jachtów jest tak zwany charter na czas. Jest to umowa, która pozwala przekazać zarówno statek jak i obsługę, jest w stanie nadać miejsce docelowe oraz jest w stanie przekazać jachty bez załogi. Pod względem jurydycznym chartery jachtów rozumie się jako upoważnienie do ich używania w zamian za zapłacenie określonych kwot finansowych.
Horyzont II” to szkoleniowy statek Wyższej Uczelni Morskiej w Gdyni. Ma on zastąpić wysłużone już statki instrumentalne “Horyzont” i “Zenit”. Nowy statki ma służyć nie tylko do uczenia studentów WSM, ale także do szkolenia uczniów średnich szkół morskich w Świnoujściu i Kołobrzegu. W przerwach między szkoleniami będzie on transportował naukowców i laboratoryjny sprzęt (w dwóch kontenerach) do polskich stacji doświadczalnych na Spitsbergenie, i na wyspie King George na Antarktyce.
Jednostka została zmodyfikowana z zaprojektowanego w 1987 roku przez dr Dariusza Boguckiego żaglowca “Polarex”. Miał on pływać na podbiegunowye ekspedycje doświadczalne i wycieczki pasażerkie. Jego dziub został bardzo dobrze przystosowany do pływania pośród niebezpiecznych lodowców. Niestety z powodu kłopotów własciciela, firmy “Polarex” budowy żaglowca nigdy nie ukończono, a niepełny dziub znajdował się przy nabrzeżu Stoczni Wisła w Gdańsku. Kadłub ten przedłużono, dzięki czemu w “Horyzoncie II” o 8 zwiększono liczbę miejsc dla studentów.
W grudniu 1958 roku u Cunarda znaleziono pilną potrzebę zastąpienia starych już superliniowców “Królową Mery” i ” Królową Elżbietę”.Początkowo pomysł był taki aby wybudować dwie następczynie owych statków przy pomocy rządu brytyjskiego.Przestudiowano plany budowy statków jeszcze raz z punktu ekonomicznego. Dostrzeżono, że coraz więcej ludzi podróżuje przez Atlantyk na pokładzie samolotu, a więc eksploatacja 75 000 statku przestanie być opłacalna. W 1963 roku wystąpiono z propozycją , aby zbudować ciut delikatnie zmniejszoną jednostkę, która mogłaby bez problemów pływać po kanałach: panamskim i sueskim; i żeby mogła być ona wykorzystywana do podróży turystycznych. Rząd Wielkiej brytanii zgodził się na plany i już piątego lipca 1965 roku odbyła się uroczystość położenia kawałka stępki pod nowy kadłub transatlantyku.
W maju 1968 roku budowę “Królowej 3″,bo tak nazywał się roboczo projekt,skończono i 20 września 1968 odbyło się uroczyste otwarcie. Patronką statku była królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II. Statek ochszczono jej imieniem - “Queen Elizabeth 2″. Po pierwszej wycieczce , która pokazała wszystkie niedogodności techniczne “Królowa Elżbieta Druga” trafiła do suchego doku w Greenock, i pierwsza wycieczka na trasie Southampton-Nowy Jork odbyła się dopiero drugiego maja 1969 roku.
Podczas styczniowej wyprawy w 1971 roku po morzu Karaibskim “Królowa Elżbieta Druga” dostała sygnał SOS. Francuski liniowiec pasażerski “Antilles” osiadł na płytkiej mieliźnie w okolicy Mustique. W środku niego wybuchł pożar. Gdy “Królowa Elżbieta Druga” przybyła na miejsce tragedii “Antilles” był szczątkiem gruzów ,
Chinsura to nazwa jednego z bogów chińskich lub nazwa osady n iderlandzkiej w Indiach blisko Kalkuty. Taką właśnie nazwę dostała fregata zbudowana w latach 1868-1869 przez stocznie Clover and Company w Brikenhead
w wielkiej brytanii dla armatorów z Liverpoolu - Brocklenbanków. Był to czas zapoczątkowania wielkich statków żaglowych. Transportowano na niej z Kalkuty prawie tylko jutę, a czasem nawet pasażerów - oficerów wojsk kolonialnych. Pod kompanijną granatowo białą flagą w dwa pionowe pasy Brocklenbanków żaglowiec kołysał się do 1883 roku. Wtedy, 14 lat po otworzeniu kanału Sueskiego, który to przyczynił się do zmierzchu “tall ships”, “Chinsurę” sprzedano za niewielką sumę również Liverpoolskiemu armatorowi - Hughes and Company of Menai Bridge. W 1893 roku fregata przeszła remont, po którym pływała w trampingu. W 1895 roku już drugi raz zmieniła właściciela. Przejęła ją firma Olvari bros of Cumogoli India i przechrzciła na “Lucco”. W 1898 na Oceanie Indyjskim traci część żagli i w tym stanie sprzedano ja angielskiej firmie Sice Tiiang of Batavia. “Nest” tak zostaje zarejestrowana fregata przez nowego właściciela jako bark w Batawii. 1910: “Nest” sprzedano firmie P.Lanberg and Zoon z Batawii. 1917: statek kupuje pan J.J.A. van Meel z Rotterdamu, pozostawiając go w rejestrze Surabai. Do Rotterdamu wyszedł 11 lipca 1917 roku, a dotarł tam dopiero 29 maja 1919(2 lata stał w porcie Natal na Wyspie Św. Heleny). Żaglowcem zainteresowała się Polska. Raport inspektora brytyjskiego Lloyda wykazał stosunkowo niewielkie zużycie zaglowca. 21 lipca 1920 roku zawarto umowę kupna i sprzedaży. Zamontowano dwa okrętowe silniki spalinowe o głowicach żarowych o mocy 180 koni mechanicznych każdy. Nadawały one żaglowcowi prędkość maksymalną w granicach 6,5 węzła. Zbadano kadłub i dokonano niezbędnych modyfikacji. Niemiecki Lloyd postawił statkjowi dobrą opinię.
Historia”Anticy” zaistniała w 1953 roku w Ustce, małym porcie rybackim na środkowym wybrzeżu Polski - gdzie została złożona. Jej budowniczowie zadbali o to, aby dębowy kadłub posiadał klasyczną skandynawską linię co dawało jej na żeglowanie w każdych warunkach po burzliwym Bałtyku. Przez następne 27 lat pracowała ciężko jako kuter rybacki szukając obfitych zgrupowań dorszy i śledzi. W 1980 została sprzedana, a nowy właściciel zgotował jej inny los. Przez 10 lat przebudowywana była na jacht oceaniczny zdolny odbyć dalekie podróże.
Chrzest - Wrzesień 1990
“Antica” była gotowa do odbicia od brzegu w 1990 roku, a w 1991 wyruszyła w podróż dookoła Świata. Jej droga wiodła przez Europę na Morze Śródziemne do Genui. W 1992 roku wzięła udział w Grand Regatta Columbus, potem przez Wielkie Jeziora Amerykańskie i Missisipi przepłynęła do Zatoki Meksykańskiej, odwiedzając Jamajkę i Kajmany. Po przejściu Kanału Panamskiego, przez następne dwa lata pływała po Pacyfiku zwiedzając aż 81 wysp, w tym Galapagos, Francuską Polinezję, Wyspy Cooka, Tonga, Fiji, Nową Zelandię i Australię, gdzie spędziła 5 miesięcy żeglując po Wielkiej Rafie Koralowej. Następna część tej wyprawy była najbardziej ciekawa i przebiegała przez Nową Kaledonię, Vanuatu, Wyspy Salomona, Wyspy Bismarcka i Papuę Nową Gwineę. Po przepłynięciu przez Cieśninę Torresa “Antica” odwiedziła kolejno Indonezję, Wyspy Bożego Narodzenia, Cocos Keeling, Rodriguez, Mauritius, Reunion, aby zawinąć do R.P.A. Z Kapsztadu w R.P.A. pożeglowała przez wyspy Świata Helena i Accension
Jachtami nazywa się obiekty pływające, które do poruszania się używają napędu żaglowego tudzież napędu motorowego. To, jaki napęd jest stosowany zależy od tego jak skonstruowany jest sam jacht oraz jakie pełni przeznaczenie. Główne cele w jakich czarteruje się jachty to cele rekreacyjne, sportowe, szkoleniowe oraz cele reprezentacyjne. Bardzo często zdarza się tak, że jachty żaglowe wykorzystują napędy motorowe, które mają wspomagać ich poruszanie się. Gdy jednostkę pływającą wykorzystuje się do celów użytkowych takich jak cele patrolowe, ratownicze, militarne, transportowe tudzież gospodarcze to nie używa się określenia „jacht”.
Bardzo dużą popularnością cieszą się jachty żaglowe znane bliżej jako żaglówki, które wykorzystywane są do większości wyżej wymienionych celów. Ratownicy Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego z kolei wykorzystują jednostki motorowe, które noszą miano motorówek, które są o wiele mniejsze od jachtów motorowych. Bardzo często w stosunku do owych motorówek używa się właśnie błędnego pojęcia jachtów motorowych.
Czarterowanie jachtów nie może być realizowane dla wszystkich z nich, ponieważ ich rodzajów jest naprawdę sporo. Można je podzielić ze względu na to jaki napęd prezentują (tutaj klasyfikuje się jachty żaglowe, żaglowo-wiosłowe, żaglowo-motorowe oraz motorowe), można wyróżnić jachty ze względu na ich przeznaczenie, ze względu na akwen na jakim one pływają (tutaj selekcjonuje się jachty śródlądowe, zatokowe, morskie, oceaniczne), ze względu na liczbę obecnych wśród nich kadłubów