Chinsura to nazwa jednego z bogów chińskich lub nazwa osady n iderlandzkiej w Indiach blisko Kalkuty. Taką właśnie nazwę dostała fregata zbudowana w latach 1868-1869 przez stocznie Clover and Company w Brikenhead
w wielkiej brytanii dla armatorów z Liverpoolu - Brocklenbanków. Był to czas zapoczątkowania wielkich statków żaglowych. Transportowano na niej z Kalkuty prawie tylko jutę, a czasem nawet pasażerów - oficerów wojsk kolonialnych. Pod kompanijną granatowo białą flagą w dwa pionowe pasy Brocklenbanków żaglowiec kołysał się do 1883 roku. Wtedy, 14 lat po otworzeniu kanału Sueskiego, który to przyczynił się do zmierzchu “tall ships”, “Chinsurę” sprzedano za niewielką sumę również Liverpoolskiemu armatorowi - Hughes and Company of Menai Bridge. W 1893 roku fregata przeszła remont, po którym pływała w trampingu. W 1895 roku już drugi raz zmieniła właściciela. Przejęła ją firma Olvari bros of Cumogoli India i przechrzciła na “Lucco”. W 1898 na Oceanie Indyjskim traci część żagli i w tym stanie sprzedano ja angielskiej firmie Sice Tiiang of Batavia. “Nest” tak zostaje zarejestrowana fregata przez nowego właściciela jako bark w Batawii. 1910: “Nest” sprzedano firmie P.Lanberg and Zoon z Batawii. 1917: statek kupuje pan J.J.A. van Meel z Rotterdamu, pozostawiając go w rejestrze Surabai. Do Rotterdamu wyszedł 11 lipca 1917 roku, a dotarł tam dopiero 29 maja 1919(2 lata stał w porcie Natal na Wyspie Św. Heleny). Żaglowcem zainteresowała się Polska. Raport inspektora brytyjskiego Lloyda wykazał stosunkowo niewielkie zużycie zaglowca. 21 lipca 1920 roku zawarto umowę kupna i sprzedaży. Zamontowano dwa okrętowe silniki spalinowe o głowicach żarowych o mocy 180 koni mechanicznych każdy. Nadawały one żaglowcowi prędkość maksymalną w granicach 6,5 węzła. Zbadano kadłub i dokonano niezbędnych modyfikacji. Niemiecki Lloyd postawił statkjowi dobrą opinię.